 |
|
| duits |
Simbabwe - Steinskulpturen aus Simbabwe |
|
"Huis van steen" voor
de instorting? Toen in 1980 de zwarte bevolking onafhankelijkheid had verworven, was er hoop en waren de verwachtingen hoog. Tijdens de eerste tien jaar heeft de regering een beleid gevoerd dat is gericht op de basisbehoeften van de bevolking. Grote successen zijn toen behaald: scholen zijn gebouwd, alle kinderen konden naar een school, de gezondheidszorg was gevestigd in landelijke gebieden en de zwarte regering probeerde om een proces van nationale verzoening tussen zwarten en blanken te volgen. Sinds 1990, veranderde de politieke context volledig. Het IMF en de Wereldbank dwongen Zimbabwe om zogenaamde structurele aanpassingsprogramma’s door te voeren, die de economie zouden versterken. Ze hanteerden op hetzelfde moment harde bezuinigingen in de sociale sector. De situatie werd nog verergerd door twee ernstige droogtes en een rampzalige overstroming in 1999. Tegelijkertijd daalde wereldwijd op de markt de prijzen voor de geleverde producten uit Zimbabwe. Binnen Zimbabwe ontwikkelde president Robert Mugabe en zijn vazallen steeds meer repressieve mechanismen ter bescherming van hun eigen politieke en economische macht. Corruptie, nepotisme en de uitschakeling van potentiële politieke rivalen was aan de orde van de dag. In februari 2000 kwam een referendum waarbij Mugabe een grote nederlaag leed voor de Grondwet zodat hij terecht vreesde voor verlies van de komende parlementsverkiezingen. Aangezien het grootste deel van de bevolking zeer arm is werd het heel makkelijk om de witte grote boeren, die nog steeds een groot deel van de vruchtbare landbouwgrond had, als enige zondebok voor de economische crisis aan te wijzen. Witte boerderijen werden bezet en hun eigenaars vermoord. De Beweging voor Democratical Change (MDC) zei dat de bezetting illegaal was. Meer dan 30 aanhangers van MDC werden gedood. Niettemin, de oppositie partij won de meeste verkiezingen. Na de herverkiezing van president Robert Mugabe in maart 2002 werd de interne druk op hem sterker en sterker. Ondanks de oppositie binnen zijn eigen partij, werd Mugabe eind maart 2007 opnieuw voorgesteld voor herverkiezing in 2008. De werkloosheid steeg tot 85 procent, de inflatie is een miljoen procent. Een rampzalige economische situatie, voedseltekorten, schendingen van de mensenrechten, het einde van de vrije drukpers en vrijheid van meningsuiting en een hoge mate van internationaal isolement, karakteriseren de huidige situatie in het land. De economische en sociale situatie duurt nu lang en kent dramatische vormen. Door vaste prijzen die werden vastgesteld ter voorkomen van prijstoenames gebeurde echter het tegenovergestelde. Grote tekorten in het aanbod van basisvoedsel ontstond: brood, vlees, meel, bakolie enz. waren in de winkels niet meer beschikbaar of alleen tegen te hoge prijzen op de (illegale) zwarte markt te kopen. De prijzen worden dagelijks aangepast. Het chronisch tekort aan contant geld in de lokale valuta heeft bijgedragen tot een snelle stijging van de prijzen. De levering van elektriciteit en drinkwater is niet meer verzekerd. Een regelmatig voorkomende stroomuitval voor enkele dagen heeft geleid tot de ineenstorting van communicatie. Vaste telefoonlijnen en mobiele netwerken opereren slechts sporadisch. In geval van nood, waarbij de politie gewenst is, is meestal geen hulp te verwachten. De bijzonder moeilijke politieke, economische en sociale situatie van de bevolking heeft geleid tot een aanzienlijke toename van de misdaad. Vooral in grote steden als Harare en Bulawayo zijn diefstallen en berovingen toegenomen. De laatste tijd (2008) zijn meer inbraken en gewapende overvallen geregistreerd in de meer welvarende wijken van steden.
|